Category Archives: Aktualności

Wielki Czwartek nie organizuje się Mszy św. rannych za wyjątkiem Mszy Krzyżma w katedrach. Podczas tych Mszy św. biskup święci olej chorych, katechumenów oraz olej krzyżma. Msza Krzyżma jest wyrazem jedności i wspólnoty duchowieństwa diecezji. Księża koncelebrujący z biskupem Eucharystię odnawiają przyrzeczenia kapłańskie. Wieczorem w kościołach Mszą Wieczerzy Pańskiej rozpoczyna się Triduum Paschalne. Ta uroczysta Msza św. jest dziękczynieniem za ustanowienie Eucharystii i sakramentu kapłaństwa. W wielu kościołach po homilii ma miejsce obrzęd umycia nóg. Przypomina to gest Chrystusa i wyraża prawdę, że Kościół, tak jak Chrystus, jest nie po to, żeby mu służono, lecz aby służyć. Po Mszy św.

Wielki Tydzień otwiera Niedziela Palmowa. Nazwa tego dnia pochodzi od wprowadzonego w XI w. zwyczaju święcenia palm. Liturgia bowiem wspomina uroczysty wjazd Jezusa do Jerozolimy, bezpośrednio poprzedzający Jego mękę i śmierć na krzyżu. Witające go tłumy rzucały na drogę płaszcze oraz gałązki, wołając: “Hosanna Synowi Dawidowemu”. O uroczystym wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy piszą wszyscy czterej Ewangeliści. Samo to świadczy, jak wielką rangę przywiązują do tego wydarzenia z życia Jezusa Chrystusa. W Polsce Niedziela Palmowa nosiła także nazwę Niedzieli Kwietnej, bo zwykle przypada w kwietniu, kiedy to pokazują się pierwsze kwiaty. W Niedzielę Palmową po sumie odbywały się w kościołach

Adoracja Najświętszego Sakramentu jest to przecudowne spotkanie z Jezusem. Ja uwielbiam te spotkania, szczególnie w ciszy, bo wtedy najbardziej mogę się skupić i być z Nim. Wiem, że adoracje w ciszy są niełatwe, szczególnie na początku, ale nie trzeba się tym zrażać. Te kłopoty wynikają z tego, że nam ludziom XXI wieku przebywanie w ciszy jest trudne.. Wystarczy się rozejrzeć, wszędzie jest hałas, szum, zgiełk: na ulicy, w sklepie, w szkole, w domu. Wiąże się też trud adorowania w ciszy z nieumiejętnością w słuchaniu innych, raczej wolimy mówić, prezentować siebie. Można to przezwyciężyć.   Wielki Czwartek 19.00-20.00 Zamiechów Os. 20:00-21:00

Na ziemiach polskich od wieków święcono pokarmy. Kiedyś jednak nie udawano się z koszyczkami do kościołów, ale kapłani jeździli po wsiach i błogosławili jedzenie. Na wsiach rozstawiono stoły, nakrywano je białymi obrusami i układano na nich jedzenie. Księża błogosławili jadło, by zapewnić dostatek i pomyślność ludności na cały kolejny rok. Podania o tym, jak na Wielkanoc błogosławiono baranka, jajka, masła znajdują się w dokumentach już z XVII wieku. Z biegiem czasu zwyczaj ten ewoluował i w XIX wieku w Wielką Sobotę katolicy zaczęli chodzić do świątyń z koszami pełnymi jedzenia. Nie były to małe, symboliczne koszyczki, jakie znamy dzisiaj. Raczej duże wiklinowe kosze wypełnione różnymi przysmakami. Błogosławieństwo pokarmów odbędzie się w następującym porządku: Łowce – kościół: g. 900,1O30 i 1200. Łowce – szkoła: g. 930; Łowce

Wielki Czwartek Msza św. Wieczerzy Pańskiej o g. 1800. Po Mszy św. przeniesienie Pana Jezusa do Ciemnicy i adoracja do g. 2200. Wielki Piątek od g. 700 adoracja Pana Jezusa w Ciemnicy. O g. 1730 Droga Krzyżowa, następnie Nabożeństwo Krzyża i uroczyste przeniesienie Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie do Grobu i adoracja do g. 22. W Wielki Piątek obowiązuje post ścisły i nie ma od niego dyspensy. Wstrzymanie się od pokarmów mięsnych obowiązuje każdego, kto ukończył 14 rok życia natomiast post ścisły (ilościowy) obowiązuje wszystkich, którzy ukończyli 18 rok życia a nie rozpoczęli 60 roku życia. Prosimy rodziców, aby w

24 marca po raz kolejny  wierni z naszej parafii udali się na drogę krzyżową po ulicach naszej wioski Przyłączyliśmy się do tradycji Wielkopiątkowej, w której uczestniczą od wielu lat różne grupy parafialne, studenckie, młodzieżowe. Wędrując z krzyżem rozważaliśmy mękę Pańską. Odkryliśmy, że Chrystus potrzebuje realizacji naszych słów płynących z naszego serca, by świat stał się lepszy: „Najważniejsze jest to, co w sercach”. Szczęśliwi dotarliśmy pod nowy krzyż misyjny który został poświęcony. Następnie wszyscy parafianie udali się na piątkową Eucharystię.

Narodowy Dzień Życia jest – zgodnie z uchwałą Sejmu RP – „okazją do narodowej refleksji nad odpowiedzialnością władz państwowych, społeczeństwa i opinii publicznej za ochronę i budowanie szacunku dla życia ludzkiego, szczególnie ludzi najmniejszych, najsłabszych i zdanych na pomoc innych”. Ma być także motywem „solidarności społecznej, zachętą dla wszelkich działań służących wsparciu i ochronie życia”. Dzień Świętości Życia ma podobny charakter. Jego ustanowienie jest odpowiedzią na wezwanie Ojca Świętego Jana Pawła II. W tekście encykliki „Evangelium vitae” czytamy, że jego podstawowym celem jest „budzenie w sumieniach, w rodzinach, w Kościele i społeczeństwie świeckim wrażliwości na sens i wartość ludzkiego życia

Uroczystość ta która przypada na 25 marca przypomina nam o tym wielkim zdarzeniu, od którego rozpoczęła się nowa era w dziejach ludzkości. Archanioł Gabriel przyszedł do Maryi, niewiasty z Nazaretu, by zwiastować Jej, że to na Niej spełnią się obietnice proroków, a Jej Syn, którego pocznie w cudowny i dziewiczy sposób za sprawą Ducha Świętego, będzie Synem samego Boga. Fakt, że uroczystość ta przypada często w trakcie Wielkiego Postu uzmysławia nam, że tajemnica Wcielenia jest nierozerwalnie związana z tajemnicą śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.

Dziś IV Niedziela Wielkiego Postu – półmetek tego okresu liturgicznego. To Niedziela Laetare, czyli Niedziela Radości. Wydaje się, że coś tu nie gra – od prawie miesiąca trwamy w czasie pokutnym, a tu nagle, nie z tego, ni z owego pojawia się Niedziela Radości. Zamiast fioletowego ornatu ksiądz odprawia Mszę w różowym, w kościele mogą pojawić się kwiaty (przez cały Wielki Post ich nie ma), a teksty liturgiczne mówią nam ciągle o radości. Modlitwa kolekty w czasie Mszy Świętej wspomina o tym, że już niedługo nadejdzie radość Wielkiej Nocy zmartwychwstania Pana Jezusa. Ale dlaczego cieszyć się akurat teraz? Skąd ta radość w środku Postu? Niedziela

W sprawie szczegółów życia św. Józefa musimy polegać na tym, co przekazały o nim Ewangelie. Poświęcają mu one łącznie 26 wierszy, a jego imię wymieniają 14 razy. Osobą św. Józefa zajmują się wprawdzie bardzo żywo także apokryfy: Protoewangelia Jakuba (z w. II), Ewangelia Pseudo-Mateusza (w. VI), Ewangelia Narodzenia Maryi (w. IX), Ewangelia Tomasza (w. II) i Historia Józefa Cieśli (w. IV), opowiadając o rodzinie Józefa, jego małżeństwie, pracy i śmierci; zbyt wiele w nich jednak legend, by można je było traktować poważnie. Niewiele mówią one także o latach dzieciństwa i wczesnej młodości Józefa. Mimo wysokiego pochodzenia Józef nie posiadał żadnego