- We wtorek przed Mszą św. modlitwy o nawrócenie grzeszników.
2. W środę przed Mszą św. nabożeństwo do Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
3. W czwartek od g. 17⁰⁰ adoracja Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie.
4. W sobotę uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Msze św. jak w niedzielę, tj. o g. 7³⁰, 9⁰⁰ i 11⁰⁰. Na Sumie poświęcenie wieńców żniwnych. Prosimy, aby jak co roku delegacje z wieńcami oczekiwały przed świątynią skąd po poświęceniu zostaną w uroczystej procesji wniesione do kościoła jako znak naszej wdzięczności za Bożą Opatrzność, która pozwoliła rolnikom zebrać plony.
5. Uroczystość Wniebowzięcia Matki Bożej to również kolejna rocznica Cudu nad Wisłą (15.VIII.1920 r.), kiedy wspólnym wysiłkiem modlitewnym i zbrojnym nasz naród wspomagany orędownictwem Królowej Polski, powstrzymał marsz rosyjskiego komunizmu na Zachód Europy. W tym dniu obchodząc również Święto Wojska Polskiego dziękujemy Panu Bogu za Jego Opatrzność prosząc o błogosławieństwo dla naszej Ojczyzny.
6. Dziękujemy za ofiary złożone na cele parafialne – Bóg zapłać.
Wałczyk,
Przybyła Zdzisław.
7. Dziękujemy za troskę o czystość w kościele i jego obejściu oraz za zakup środków czystości i oprysku na chwasty. Bóg zapłać.
Klepak Anna
Klepak Wiesława
Bilinkiewicz Renata
Piotrowska Ewa
Piotrowska Emilka
Trelka Zofia
Piotrowski Andrzej – oprysk chodnika i placu przed kościołem
Klepak Sebastian – oprysk chodnika i placu przed kościołem
Nowożeńcom dziękujemy za kwiaty.
W piątek (14.VIII) na g. 9⁰⁰ zapraszamy do sprzątania pierwszą grupę rodzin z Lutkowa.
8. Prosimy o przewodniczenie modlitwie różańcowej w tygodniu:
Pn. — Róża św. Małgorzaty
Wt. — Róża św. Marty
Śr. Róża św. Zofii
Cz. Róża św. Anny
Pt. Róża św. Doroty
Sb. g. 10³⁰ Róża św. Józefa
Ndz. g. 10³⁰ Koło Przyjaciół Radia Maryja
9. Msze św. w tygodniu o godz. 18⁰⁰.
“Jakże ważna jest świadomość, że jesteśmy na służbie temu narodowi, który przez całe wieki przygotowywał nam ojczystą ziemię, na której wypadło nam dzisiaj żyć. Jeste-śmy z tym narodem tak związani, że nie zrywamy z nim wspólnoty. Owszem, mamy wolę zachowania bytu narodowego. Obrona suwerenności Ojczyzny jest dla nas nakazem moralnym. Nadto, mamy wolę świadczenia wszystkimi dobrami naszego własnego życia i kultury osobistej, aby i po nas została cząstka wszczepiona w uprawę gleby ojczystej, której oddamy ostatecznie nasze ciało, ażeby ziemia wywdzięczyła się nam kiedyś w dniu Zmartwychwstania. Gdy mamy taką świadomość, wtedy kierujemy się dobrem narodu, możemy myśleć i mówić o dobru własnym – niewątpliwie, ale umiemy podporządkować je dobru wspólnemu. Tak często słyszymy zdanie: „Piękną i zaszczytną rzeczą jest umrzeć za Ojczyznę”. Jednakże trudniej jest niekiedy żyć dla Ojczyzny. Można w odruchu bohaterskim oddać życie na polu walki, ale to trwa krótko. Większym nieraz bohaterstwem jest żyć, trwać, wytrzymać całe lata.” (Stefan Kard. Stefan Wyszyński, Sumienie prawe u podstaw odnowy życia narodowego, Warszawa 1981 r.)